AS Roma - Real Madrid
Dinsdagavond 13 oktober 2026 vertrok ik naar Rome vanaf de luchthaven van Brussel voor de wedstrijd AS Roma – Real Madrid, die een dag erna gespeeld zou worden. Na een uurtje of 2 kom ik aan op Fiumicino airport. Ik neem vervolgens nog de trein naar het Noba Hotel in het oosten van het stadscentrum. Een prima, schone en moderne kamer wacht daar op mij.
Na het inchecken is het gelijk het moment om te gaan slapen, de energie zal nodig zijn voor de woensdag, met het bezoeken van alle hotspots in Rome en de wedstrijd.
In de ochtend gaat al vroeg de wekker en ga ik naar het ontbijt. Ik neem wat yoghurtjes en wat meloen en neem de metro richting Vaticaanstad. Nadat ik door een veiligheidsscan ben gegaan, ben ik op het Sint Pieterplein. Helaas is er een mis aan de gang ter ere van een speciaal event waardoor de basiliek zelf niet open is.
Hierna bezoek ik het Pantheon en de Trevi Fontein. Allemaal prachtig, zeker met een zonnetje en een graad of 25 heb ik weinig te klagen. Of het moet zijn dat het wel erg druk is overal, dit had ik niet verwacht.
Voor de lunch eet ik bij Osteria, een Italiaans restaurant dat vooral bekend is vanwege het feit dat de pasta live voor het raam van het restaurant wordt gemaakt. Het was genieten geblazen, totaal niet te vergelijken met de smaak van de pasta uit de winkel natuurlijk.
Rond half 2 vertrek ik richting het Forum Romanum en het Colosseum. Daar maak ik nog een mooie foto met een shirt van Vini, in de hoop dat hij weer zal stralen zoals in de korte minuten tegen Villarreal, maar helaas.
Ik keer even terug naar het hotel hierna om op te frissen en even te rusten. Om bij het uitvak te komen heb je eigenlijk twee mogelijkheden, zelf de metro pakken en 40 minuten lopen naar het stadion of onder politiebegeleiding met een bus. Ik kies voor de eerste optie.
Drie uur voor de aftrap ben ik bij het stadion. Ik besluit alvast naar binnen te gaan, buiten het stadion valt erbarmelijk weinig te beleven, dat zie je niet vaak. Een supporter of 30 is al binnen, van de uiteindelijke 2000. Het is nu gewoon kijken hoe de mensen binnendruppelen.
Het is vrij zitten deze keer. Dat is altijd prettig, anders krijg je namelijk dat mensen bij elkaar willen gaan zitten die eigenlijk niet naast elkaar zitten, dat geeft soms wat chaos. Dit werkt perfect zo. De meest luidruchtige supporters claimen de onderste rijen, ik ga daar net wat boven zitten. Zo heb ik wel mooi zicht over het veld en krijg ik de sfeer ook goed mee.
De wedstrijd begint zoals elke uitwedstrijd in de Champions League: onder druk staan en overleven. Op een of andere manier is dat een soort ritueel geworden. Ditmaal duurt dat ritueel eigenlijk een minuut of 75. Heel lang heb je het idee waar je in godsnaam naar aan het kijken bent. Ook het feit dat Mbappé uit het niks de 1-1 maakt in de eerste helft mocht niet baten.
Het is erg frustrerend. Ik zie zelfs enkele supporters die vertrekken, nadat het al even 3-1 voor AS Roma staat. Ik hoor er één zeggen: “Als zij er geen zin in hebben, waarom zou ik hier dan blijven staan?”. Of dit vertrek uiteindelijk gelukt is, weet ik niet. De Italiaanse politie was namelijk zeer streng en ik vermoed dat je niet vroegtijdig het stadion kon verlaten. Gelukkig maar voor hen.
Na het inbrengen van Güler, Espi, Carreras, Bernardo en Endrick komt er veel meer voetbal in de ploeg. Met name de corners zijn een wapen met de Turk achter de bal. Het oogt ook allemaal veel frisser en de wil om nog een resultaat te halen lijkt er plots te zijn.
In de 90e minuut maakt Rüdiger zelf nog de 3-4. Puur ongeloof! De Madridistas vallen over elkaar heen in het uitvak. Niemand had dit verwacht, maar de combinatie tussen Real Madrid en de Champions League blijft iets magisch. Je ziet bij een enkeling zelfs tranen in de ogen, van pure blijdschap.
Hiermee staan we, na 2 lastige affiches, met 6 punten op de maximale score in de Champions League. Hier hadden we allemaal uiteraard voor getekend.
Na de wedstrijd mogen we nog zeker een uurtje wachten in het uitvak, totdat de politie groen licht geeft om het stadion via bussen te verlaten. We worden ergens in de buurt van het centrum afgezet rond half 1 ’s nachts. De metro’s rijden dan al niet meer. Ik besluit maar naar het hotel te lopen, een wandeling van ongeveer 60 minuten. Met een overwinning op zak loopt dat een stuk gemakkelijker.
Het was weer een magische avond! Hala Madrid!